czwartek, 25 Listopad 2010
Często stosowane zdarzenia
Jak wspomniano, zdarzenie to czynność, która wyzwala akcję. Możesz więc zdarzenie określić mianem aktywatora. Różne przeglądarki obsługują różne zdarzenia. Poniżej znajdziesz opisy najczęściej stosowanych zdarzeń, wraz z informacją odnośnie ich obsługi.
Tagi: javascript, zdarzenia
Kategoria: Tworzenie stron | Komentarze są wyłączone
środa, 10 Listopad 2010
Dla większości z nas podstawowe doświadczenie z surfowania po Internecie kojarzy się przede wszystkim z jednym ? z interaktywnością. Jak wiesz, zawartość Internetu jest wytworem wielu różnych technologii. Niektóre, jak na przykład Flash, pozwalają umieszczać na stronach WWW animacje i dźwięki. Inne dają możliwość oglądania sekwencji filmowych, prezentacji panoramicznych czy nawet korzystania z gier sieciowych. Od tych wszystkich elementów multimedialnych razem ważniejsza jest możliwość zaangażowania użytkownika w prezentacje, które udostępniasz w sieci. U podstaw tej interaktywności znajduje się JavaScript.
Jako taki, HTML należy do tych języków programowania, których możliwości tworzenia zaawansowanej zawartości multimedialnej są raczej ograniczone. Wynika to z faktu, że HTML opisuje głównie elementy statyczne. Tak więc, nie daje możliwości ich zmiany w czasie, nie pozwala także, by zmiany takie wprowadzał klient czyli użytkownik. Te braki języka HTML uzupełnia JavaScript. Ponieważ HTML to narzędzie statyczne (co znaczy, że coś raz wyświetlone, takie pozostaje), tworzenie interaktywnych stron WWW wymaga sięgnięcia po inne języki programowania.
Niektóre z tych języków, na przykład Pearl czy PHP, działają na serwerach sieciowych, więc należą do grupy języków do tworzenia aplikacji działających po stronie serwera. Języki te dają bardzo szerokie możliwości, lecz wymagają jednego: pobrania od użytkownika danych, które dopiero zostaną poddane obróbce. Pociąga to za sobą oczywistą negatywną konsekwencję ? spowolnienie pracy. Skorzystanie przez użytkownika z interaktywności wymaga tu wysłania danych do serwera sieciowego, odczekania, pobrania odpowiedzi z serwera i, zazwyczaj, wyświetlenia innej strony.
Inna grupa języków stosowanych szeroko w sieci to języki służące do tworzenia aplikacji działających po stronie klienta. Znaczy to, że napisane w nich programy są wysyłane do użytkownika, aby mogły być wykonywane w czasie, gdy oglądana jest strona. Daje to zdecydowaną przewagę nad aplikacjami działającymi po stronie serwera, bowiem eliminuje opóźnienie. Musisz jednak zdawać sobie sprawę, że skrypty działające po stronie klienta nie są tak odporne jak ich odpowiedniki działające po stronie serwera, a więc jak na razie oba elementy są konieczne.
JavaScript działa głównie po stronie klienta. W swojej najpopularniejszej formie język ten stosowany jest w połączeniu z językiem HTML w celu zwiększenia funkcjonalności strony WWW. Ponieważ skrypty JavaScript można umieszczać bezpośrednio w kodzie HTML strony, technologia ta jest najlepiej dostosowana do sieci ? skrypty mogą powstać znacznie wcześniej niż strona WWW. Dlatego jeśli widzisz stronę, oznacza to, że jest ona już działająca.
Podstawą technologii JavaScript jest technologia popularnie określania mianem programowania zorientowanego obiektowo. Zastanów się nad określeniem: ?zorientowany obiektowo?. Obiekt, tak jak osoba, miejsce lub rzecz to coś namacalnego, coś, co może wykonać działanie lub coś, co można opisać. Zorientowanie kojarzy się natomiast z ukierunkowaniem. W przypadku języka JavaScript obiekty, na które się ukierunkowujemy są elementami hierarchii, na szczycie której znajduje się okno przeglądarki.
Być może brzmi to dla Ciebie jak rzecz oczywista lub wprost przeciwnie, wydaje się nieco zawiłe. Niezależnie od wszystkiego, jesteś w odpowiednim miejscu, aby zanurzyć się w samo serce języka JavaScript. Jako nowicjusz nie napiszesz na początku bardzo skomplikowanych programów, lecz przy swojej znajomości języka HTML już umiesz więcej niż Ci się wydaje.
W języku JavaScript można wydzielić dwa odrębne obszary. Pierwszy z nich obejmuje to, co wbudowane, a więc to, co wiąże się z kwestiami programistycznymi i składnią języka. Na drugi obszar składa się to, co tworzysz ? są to na przykład funkcje użytkownika (pod tym określeniem kryje się zestaw instrukcji, które wykonują cały szereg zadań) oraz dane, które chcesz zgromadzić w pamięci.
W swej najprostszej postaci zmienne to środek przechowywania informacji w pamięci w celu dalszego wykorzystania. Postać informacji może być różna: są to łańcuchy alfanumeryczne, dane liczbowe lub wartości boolowskie. Zmienną definiuje wyraz var. Chyba najwięcej problemów stwarza początkującym użytkownikom zrozumienie różnicy między łańcuchem znaków a zmienną numeryczną. W uproszczeniu zmienna łańcuchowa przenosi dane, natomiast zmienna numeryczna przechowuje wartości w celu dalszego ich zbadania za pomocą testu lub obliczenia.
Aby dokładniej to zrozumieć, oprzyjmy się na praktycznym przykładzie. Jeśli chcesz zapamiętać czyjeś dane personalne i numer telefonu, zapisujesz wszystko na kawałku papieru. Później sięgasz po niego, odczytujesz co napisałeś i postanawiasz umieścić dane w książce adresowej. Ten proces odpowiada zapisywaniu łańcucha. Tworzą go dane, do których chcesz mieć dostęp później. Można by to zapisać w postaci takiego oto wyrażenia:
var nameAddress = ? Joe 555-5555?.
Jeśli jednak zapisałeś tylko numer, na przykład 25, numer ten może Ci później posłużyć do określenia nowej wartości. Powiedzmy, że w każdej skrzynce masz 25 jabłek, a skrzynki są trzy. Liczbę jabłek w skrzynce można wyrazić w następujący sposób:
var boxApples = 25
Liczbę skrzynek natomiast opisuje zmienna:
var boxTotal = 3
Wartość odkreślającą liczbę jabłek (25) i wielokrotność tej wartości (3) odpowiadającą liczbie skrzynek można wykorzystać do obliczenia całkowitej liczby jabłek:
var totApples = boxApples*boxTotal
Jeśli zapytasz JavaScript, ile wynosi totApples, zwrócona Ci odpowiedź wyniesie 75. Jest to niewątpliwie wartość numeryczna.
Tworząc zmienną, określasz po prostu, że:
var nazwa_zmienej = wartość
W tym wyrażeniu var to deklaracja zmiennej, nazwa_zmiennej jest nazwą, którą nadajesz zmiennej, a wartość to informacja, którą chcesz przechować w zmiennej i z nią stowarzyszyć.
Jeśli informacja ma być łańcuchem znaków ? co oznacza, że nie chcesz, aby była ona interpretowana ? umieszczasz wartość w cudzysłowie:
var nazwa = ?Blaine?
Jeśli informacja jest liczbą i będzie później wykorzystana w obliczeniach, podajesz ją po prostu bez cudzysłowu:
var total = 8
W końcu, jeśli informacja jest prawdziwa lub fałszywa, określasz wartość jako true lub false, nie stosując cudzysłowu:
var customer = true
Podsumowując: jeśli chcesz tylko przechować informację, stosujesz cudzysłów, co zapobiega jej interpretowaniu; natomiast jeśli chcesz, aby informacja została wykorzystana w obliczeniach lub do określenia prawdziwości warunku, nie stosujesz cudzysłowu.
JavaScript to język zorientowany obiektowo, co oznacza, że w swoich operacjach odwołuje się do elementów zwanych obiektami. Sięgnąć tu możemy po analogię z rzeczywistymi obiektami trójwymiarowymi, takimi jak na przykład pudło lub balon.
Co więcej, obiekty te można opisać i rozróżnić za pomocą właściwości. I tak na przykład można zapisać box.color = ?blue?, gdzie box to obiekt, color to jego właściwość, a blue jest wartością właściwości.
Metody pozwalają przypisać obiektowi behawior. Metoda to akcja, którą obiekt ma przeprowadzić (ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że to nie użytkownik, lecz obiekt jest tym, do którego akcje należą). Wracając do wcześniejszej analogii, można napisać:
box.enclose()
Tutaj boxjest obiektem, a enclose to metoda. Jak pewno zauważyłeś, za metodą pojawiają się nawiasy. W tych nawiasach możesz umieścić argument. Argument to wiadomość, która ma być przekazana obiektowi. Oto przykład:
box.enclose(?stapler?)
Nie wszystkie metody wymagają argumentów.
Funkcje pozwalają zapisać wyrażenie (lub zestaw wyrażeń), z którego potem można korzystać wywołując tylko nazwę. Rzuć okiem na następujący przykład:
function Package(){ box.enclose(?stapler?) };
Jeśli później wywołasz tę funkcję, wykonane zostanie wyrażenie box.enclose(?zszywacz?). Nie musisz więc przepisywać wyrażenia, ilekroć chcesz go użyć. Zauważ, że wyrażenie zawarte jest w nawiasach klamrowych, {}. Wywołanie funkcji pociąga za sobą wykonanie wszystkich wyrażeń umieszczonych w tych nawiasach.
Wreszcie, jeśli chcesz, aby funkcja była wykorzystywana w różnorodnych sytuacjach, zastosuj ją ze zmienną:
var itemname = ?stapler?
function Package(itemname){
box.enclose(itemname)
};
Poprzez utworzenie zmiennej itemname, wszystko, do czego ją przyrównasz, zostanie przekazane do funkcji i metody enclose.
Procedury obsługi zdarzeń ułatwiają interakcję użytkownika i stworzonego przez Ciebie skryptu. Gdy użytkownik na przykład przesuwa wskaźnik myszki nad określonym elementem graficznym lub klika, możesz za pomocą procedury obsługi zdarzenia uruchomić funkcję:
onclick = ?Package()?
Tutaj onClick to procedura obsługi zdarzenia, a ?Package? jest funkcją, która ma być wykonana.
Tagi: html, javascript
Kategoria: Tworzenie stron | Komentarze są wyłączone
czwartek, 23 Lipiec 2009
Umieszczenie w kodzie źródłowym strony WWW skryptów to najlepsza metoda, aby interakcję z
użytkownikiem przenieść na kolejny poziom. W połączeniu z arkuszami stylów, JavaScript i inne
języki skryptowe stanowią podstawę tego, co nazywamy dynamicznym HTML-em lub
DHTML-em.
Chociaż skrypty można umieszczać zarówno w sekcji HEAD, jak i BODY, zaleca się, aby wszystkie
niezbędne skrypty pojawiały się raczej w sekcji HEAD.
W Internecie znajdziesz setki wstępnie przygotowanych skryptów, z których możesz korzystać na
swoich stronach WWW. Procedurę kopiowania skryptów i wklejania ich kodzie ułatwiają w
programie specjalnie zaprojektowane skrypty zwane rozszerzeniami, które
automatyzują cały proces. Te z rozmachem zaprojektowane skrypty umożliwiają skonfigurowanie
wszystkich akcji i właściwości niezbędnych do funkcjonowania skryptu, w przyjaznym
użytkownikowi środowisku graficznym (GUI).
Wstawianie skryptu JavaScript lub VBScript
Aby wstawić skrypt:
1. Umieść punkt wstawiania w tym miejscu strony WWW, gdzie chcesz wstawić skrypt.
2. W polu tekstowym możesz teraz wpisać kod skryptu. Będzie to skrypt
JavaScript firmy Macromedia pozwalający na wstępne ładowanie obrazów. Oto on:
<!–
function M_preloadedImages() { //v.3.0
var d=document; if(d.images) { if(!d.M_p) d.M_p=new Array();
var i,j=d.MM_p.lenght,a=M_preloadImages.arguments; for(i=0;
i<a.lenght; i++)
if (a[i].indexOf(?#?) !=0) { d.MM_p[j]=new Image;
d.MM_p[j++].src=a[i];}}
}
//–>
Możesz także dołączyć skrypt zewnętrzny podając nazwę pliku w polu
Source lub wybierając samodzielnie ten plik, klikając ikonę folderu obok tego pola.
Niektóre starsze przeglądarki nie rozpoznają skryptów. Aby to obejść, powszechnie zaleca się
umieszczanie skryptów w znacznikach komentarza. Dzięki temu starsze przeglądarki pominą kod
skryptu zamiast wyświetlić go jako zwykły tekst lub też zwrócić błąd. pamięta o
tym w przypadku własnych skryptów, ale jeśli ręcznie wpisujesz kod, musisz sam zadbać o
umieszczenie w komentarzu. Oto przykład:
<script language=?JavaScript?>
<!– To jest początek komentarza
function my_function(parameter1,parameter2)
{
tu umieść wszystkie skrypty
}
//–> To koniec komentarza
</script>
Tagi: javascript, skrypt
Kategoria: Tworzenie stron | Komentarze są wyłączone